سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

407

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ض : اگر دو شريك در سابق بودن بر يكديگر هردو مدعى باشند حكم اين است كه بايد قسم بخورند و شفعه در بين نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : زيرا هركدام هم مدعى بوده و هم منكر مىباشند . و پس از خوردن قسم ملكيت هردو مستقر مىگردد زيرا ادعاى هريك بواسطه قسم ديگرى نفى مىگردد و شفعه نيز براى هيچيك ثابت نمىگردد زيرا سبقت و تقدم منتفى است . قوله : لو تداعيا : ضمير تثنيه بشريكين عائد است . قوله : كل واحد منهما : يعنى من الشريكين .